Georgian Version Russian Version English Version
   GE
 
  პროდუქცია  
   
 
 
გოლდ რეი  

ბუნება გვიმხელს საიდუმლოს...

 
 
პროდუქციის კატალოგი
 ვიტამინები და მეტაბოლური საშუალებები
 ანტიალერგიული საშუალებები
 H1-ჰისტამინური რეცეპტორების ბლოკატორები
 სასუნთქი სისტემის სამკურნალო საშუალებები
 მუკოლიზური და ამოსახველებელი საშუალებები
 დერმატოლოგიური პრეპარატები
 იმუნომოდულატორები და ანტიოქსიდანტები
 ინფექციის საწინააღმდეგო საშუალებები
 ანტიბიოტიკები
 ანტიმიკრობული და ანტიპროტოზოული საშუალებები
 ანტიფუნგალური საშუალებები
 ანტიჰელმინთური საშუალებები
 არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები
 გასტროენტეროლოგიური საშუალებები
 ანტიდიარეული საშუალებები
 საფაღარათო საშუალებები
 ანტაციდები
 პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები
 პროკინეტიკები
 ჰეპატოპროტექტორები
 პრეპარატები, რომლებიც არეგულირებენ ნაწლავის მიკროფლორის წონასწორობას
 ნევროლოგიური საშუალებები
 ნოოტროპული საშუალებები
 ანტიეპილეფსიური საშუალებები
 სედატიური და საძილე საშუალებები
 გულ-სისხლძარღვთა სისტემის სამკურნალო საშუალებები
 სიცხის დამწევი და გაციების საწინააღმდეგო პრეპარატები
 ოფთალმოლოგიური და ოტორინოლარინგოლოგიური საშუალებები
 მეტაბოლური და ანტიოქსიდანტური საშუალებები
 ხელოვნური ცრემლი და სხვა ინდიფერენტული პრეპარატები
 ანტიმიკრობული საშუალებები
 ანთების საწინააღმდეგო და ანტიალერგიული საშუალებები
 ანტიგლაუკომატოზური საშუალებები
 კატარაქტის სამკურნალო საშუალებები
 მიდრიაზული საშუალებები
 ანტიფუნგალური საშუალებები
 ჰიპოლიპიდემიური საშუალებები
 ქონდროპროტექტორები
 ჰემოპოეზის სტიმულატორები
 
პროდუქცია
 კარდოლაქსი 
კარდოლაქსი
CARDOLAX
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:
მეტოპროლოლი, Metoprolol
 
წამლის ფორმა:
საინექციო ხსნარი.
აღწერილობა: გამჭვირვალე, უფერო ხსნარი.
 
შემადგენლობა:
ხსნარის 1 ამპულა შეიცავს:
აქტიური ნივთიერება: მეტოპროლოლის ტარტრატი 5,0 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ქლორიდი, საინექციო წყალი.
 
პრეპარატის ათქ კოდი: C07AB02
 
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:
ბეტა-ადრენორეცეპტორების კარდიოსელექტიური ბლოკატორები.
 
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ფარმაკოდინამიკა:
მეტოპროლოლი – კარდიოსელექტიური ბეტა1-ადრენობლოკატორი საკუთარი სიმპათომიმე-ტური აქტივობის გარეშე. ახდენს ჰიპოტენზიურ, ანტიანგინალურ და ანტიარითმულ მოქმედებას. გააჩნია უმნიშვნელო მემბრანომასტაბილიზებელი მოქმედება და არ ავლენს ნაწილობრივი აგონისტის აქტივობას.
მეტოპროლოლი აქვეითებს ან აინჰიბირებს მასტიმულირებელ მოქმედებას, რომელსაც გულის მუშაობაზე ახდენს ნერვული და ფიზიკური სტრესის დროს გამოთავისუფლებული კატექოლამინები. ეს გულისხმობს, რომ მეტოპროლოლს შესწევს უნარი შეაფერხოს გულის შეკუმშვათა სიხშირის, წუთმოცულობისა და მიოკარდიუმის კუმშვადობის ზდრა, აგრეთვე არტერიული წნევის მატება, განპირობებული სისხლში კატექოლამინების მკვეთრი გადმოსროლით.
მიოკარდიუმის ინფარქტის მქონე პაციენტებში მეტოპროლოლისინტრავენური შეყვანა ამცირებს მკერდში ტკივილს და აქვეითებს წინაგულების ციმციმისა და თრთოლვის განვითარების რისკს. მეტოპროლოლის ინტრავენური შეყვანა პირველი სიმპტომებისას (პირველი სიმპტომების აღმოცენებიდან 24 საათის განმავლობაში) აქვეითებს მიოკარდი-უმის ინფარქტის განვითარების რისკს. მეტოპროლოლით ადრეულად დაწყებული მკურნალობა აუმჯობესებს მიოკარდიუმის ინფარქტის მკურნალობის შემდგომ პროგნოზს. არასელექტიურ ბეტა-ადრენობლოკატორებთან შედარებით, მეტოპროლოლი ნაკლებ გავლენას ახდენს ინსულინის პროდუქციასა და ნახშირწყლოვან ცვლაზე.
 
ფარმაკოკინეტიკა:
მეტოპროლოლი განიცდის ჟანგვით მეტაბოლიზმს ღვიძლში სამი ძირითადი მეტაბოლიტის წარმოქმნით, რომელთაგან არცერთს არ გააჩნია კლინიკურად მნიშვნელოვანი ბეტა- მაბლოკირებელი ეფექტი.
სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი დაბალია, დაახლოებით 11-12%.
სისხლის პლაზმიდან მეტოპროლოლის ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი შეადგენს 3-4 საათს. მეტოპროლოლი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა თირკმელებით: მიღებული დოზის 5%-მდე შეუცვლელი სახით, პრეპარატის დანარჩენი ნაწილი - მეტაბოლიტების სახით.
 
გამოყენების ჩვენებები:
- პარკუჭზედა ტაქიკარდია;
- მიოკარდიუმის იშემიის პროფილაქტიკა და მკურნალობა, მიოკარდიუმის ინფარქტის ან მასზე ეჭვის დროს არსებული ტაქიკარდიისა და ტკივილის პროფილაქტიკა და მკურნალობა.
 
გამოყენების წესი და დოზები:
კარდოლაქსის საინექციო ხსნარი განკუთვნილია ვენაში შესაყვანად.
პარკუჭზედა ტაქიკარდიისას პრეპარატიშეჰყავთ საწყისი დოზით 5 მგ (5 მლ) სიჩქარით 1-2 მგ წუთში. განმეორებითი შეყვანა შესაძლებელია 5 წუთიანი ინტერვალით თერაპიული ეფექტის მიღწევამდე. ინტრავენური შეყვანისას რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა შეადგენს 15 მგ (15 მლ).
მიოკარდიუმის ინფარქტის ან მასზე ეჭვის დროს პრეპარატი შეჰყავთ დოზით 2,5-5 მგ (2,5-5 მლ). განმეორებითი შეყვანა შესაძლებელია 2-5 წუთიანი ინტერვალით. მაქსიმალური დოზა – 15 მგ (15 მლ). საბოლოო ინექციიდან 15 წუთის შემდეგ ინიშნება მეტოპროლოლი შიგნით მისაღებად დოზით 50 მგ ყოველ 6 საათში ერთხელ 48 საათის განმავლობაში.
პაციენტები თირკმლის ფუნქციის დარღვევით დოზის კორექციას არ საჭიროებენ.
პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით მეტოპროლოლის დოზის კორექციას არ საჭიროებენ პლაზმის ცილებთან მისი შეკავშირების დაბალი ხარისხის გამო.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები დოზის კორექციას არ საჭიროებენ.
 
უკუჩვენებები:
- მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების ან სხვა ბეტა-ადრენობლოკატორების მიმართ;
- II და III ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა;
- გულის უკმარისობა დეკომპენსაციის სტადიაში;
- სინუსური კვანძის სისუსტის სინდრომი (სკსს);
- კარდიოგენური შოკი;
- კლინიკურად მნიშვნელოვანი სინუსური ბრადიკარდია;
- პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის გამოხატული დარღვევები;
- არტერიული ჰიპოტენზია;
- 18 წლამდე ასაკი.
პრეპარატი უკუნაჩვენებია მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის მქონე პაციენტებში როდესაც გულის შეკუმშვათა სიხშირე წუთში 45 დარტყმაზე ნაკლებია, ინტერვალი PQ მეტია 0,24 წამზე ან სისტოლური არტერიული წნევა ნაკლებია 100 მმ ვწყ. სვ-ზე, აგრეთვე პარკუჭზედა ტაქიკარდიის მკურნალობისას იმ პაციენტებში, რომლებსაც სისტოლური არტერიული წნევა ნაკლები აქვთ 110 მმ ვწყ. სვ-ზე.
 
გვერდითი მოქმედება:
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ხშირად – ბრადიკარდია, პასტურალური არტერიული ჰიპოტენზია (ძალიან იშვიათად გულის წასვლასთან ერთად), კიდურების გაციება, გულისცემის შეგრძნება; ზოგჯერ – გულის უკმარისობის სიმპტომების დროებითი გაძლიერება, I ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, კარდიოგენური შოკი მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის მქონე პაციენტებში; იშვიათად – გამტარობის სხვადასხვა დარღვევები, არითმიები.
ცნს-ისა და პერიფერიული ნერვული სისტემის მხრივ: ძალიან ხშირად – მომატებული დაღლილობა; ხშირად – თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი; ზოგჯერ – პარესთეზიები, კრუნჩხვები, დეპრესია, ყურადღების კონცენტრაციის უნარის დაქვეითება, ძილიანობა ან უძილობა, კოშმარული სიზმრები; იშვიათად – მომატებული ნერვული აგზნებადობა, განგაშის შეგრძნება; ძალიან იშვიათად – მეხსიერების დარღვევები/ამნეზია, უგუნებობა, ჰალუცინაციები.
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ხშირად – გულისრევა, მუცლის არეში ტკივილი, დიარეა, ყაბზობა; ზოგჯერ – პირღებინება; იშვიათად – პირში სიმშრალე, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები.
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად – თრომბოციტოპენია.
სასუნთქი სისტემის მხრივ: ხშირად – ქოშინი ფიზიკური დატვირთვისას; ზოგჯერ – ბრონქოსპაზმი ბრონქული ასთმის მქონე პაციენტებში.
ძვალ-კუნთოვანი სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად – ართრალგია.
გრძნობათა ორგანოების მხრივ: იშვიათად – მხედველობის დარღვევები, სიმშრალე და/ან თვალების გაღიზიანება, კონიუნქტივიტი; ძალიან იშვიათად – ყურებში ხმაური, გემოს შეგრძნების დარღვევები.
დერმატოლოგიური რეაქციები: ზოგჯერ – გამონაყარი (ჭინჭრის ციების სახით), მომატებული ოფლიანობა; იშვიათად – თმის ცვენა; ძალიან იშვიათად – ფოტოსენსიბილიზაცია, ფსორიაზის გამწვავება.
სხვა: იშვიათად – იმპოტენცია/სექსუალური დისფუნქცია; ზოგჯერ – სხეულის წონის მომატება.
 
განსაკუთრებული მითითებები:
პრეპარატის გამოყენების დროს აუცილებელია გულის შეკუმშვათა სიხშირის, ეკგ-ის და არტერიული წნევის კონტროლი. პრეპარატის განმეორებითი დოზა (მეორე ან მესამე) არ უნდა დაინიშნოს, როდესაც გულის შეკუმშვათა სიხშირე წუთში 40 დარტყმაზე ნაკლებია, PQ ინტერვალი მეტია 0,26 წამზე და სისტოლური არტერიული წნევა ნაკლებია 90 მმ ვწყ. სვ-ზე.
კარდოლაქსი სიფრთხილით გამოიყენება I ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადისას, პრინცმეტალის სტენოკარდიისას, ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადებისას, ბრონქური ასთმისას, შაქრიანი დიაბეტისას, მძიმე ხარისხის თირკმლის უკმარისობისას, მეტაბოლური აციდოზისას, საგულე გლიკოზიდებთან ერთდროული დანიშვნისას.
ფეოქრომოციტომით დაავადებულ პაციენტებს მეტოპროლოლის პარალელურად უნდა დაენიშნოთ ალფა-ადრენობლოკატორი. ბრონქული ასთმით ან ფილტვების ობსტრუქციული დაავადებით დასნებოვნებულ პაციენტებს უნდა დაენიშნოთ თანმხლები თერაპია ბრონქოდილატატორებით.
იშვიათად, ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევის მქონე პაციენტებში შეიძლება მოხდეს მდგომარეობის გაუარესება (შესაძლო გამოსავალი – ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა). თუ მკურნალობის ფონზე განვითარდა ბრადიკარდია, აუცილებელია პრეპარატის დოზის შემცირება.
მეტოპროლოლმა შეიძლება გააუარესოს პერიფერიული არტერიული სისხლის მიმოქცევის დარღვევის სიმპტომები, ძირითადად არტერიული წნევის დაქვეითების გამო.
პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ბეტა-ადრენობლოკატორებს, ანაფილაქსიური შოკი მიმდინარეობს უფრო რთულ ფორმაში.
ქირურგიული ჩარევის შემთხვევაში საჭიროა ექიმ-ანესთეზიოლოგის ინფორმირება იმის თაობაზე, რომ პაციენტი იღებს ბეტა-ადრენობლოკატორს.
 
ზეგავლენა ავტოტრანსპორტისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე:
ავტოტრანსპორტის მართვისას და პოტენციურად საშიში საქმიანობის შესრულებისას, რომლებიც მოითხოვს ყურადღების მომატებულ კონცენტრაციასა და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს, მხედველობაში უნდა მივიღოთ, რომ პრეპარატის გამოყენებისას შესაძლებელია აღინიშნოს თავბრუსხვევა ან დაღლილობა.
 
გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში:
კარდოლაქსი არ უნდა დაინიშნოს ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში, გარდა შემთხვევებისა, როდესაც დედისთვის მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის ან ჩვილისთვის პოტენციურ რისკს.
 
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
მეტოპროლოლი წარმოადგენს CYP2D6-ის სუბსტრატს, რის გამოც, CYP2D6-ის მაინჰიბირებელმა პრეპარატებმა (ქინიდინი, ტერბინაფინი, პაროქსეტინი, ფლუოქსეტინი, სერტრალინი, ცელეკოქსიბი, პროპაფენონი, დიფენჰიდრამინი, ციმეტიდინი), შეიძლება გავლენა მოახდინოს მეტოპროლოლის პლაზმურ კონცენტრაციაზე. ამ პრეპარატების დანიშვნისას შეიძლება წარმოიშვას კარდოლაქსის დოზის შემცირების საჭიროება.
რიფამპიცინმა შეიძლებაგააძლიეროს მეტოპროლოლის მეტაბოლიზმი, სისხლის პლაზმაში მისი კონცენტრაციის შემცირებით.
უნდა ვერიდოთ ბეტა-ადრენობლოკატორების და ვერაპამილის ერთდროულ დანიშვნას, რადგან მოცემულმა კომბინაციამ შეიძლება გამოიწვიოს ბრადიკარდია და არტერიული წნევის შემცირება. ვერაპამილსა და ბეტა-ადრენობლოკატორებს გააჩნია ურთიერთშემავსებელი მაინჰიბირებელი ეფექტი ატრიოვენტრიკულურ გამტარობასა და სინუსური კვანძის ფუნქციაზე.
კომბინაციები, რომელთა გამოყენებისას შესაძლოა საჭირო გახდეს პრეპარატის დოზის კორექცია:
I კლასის ანტიარითმული პრეპარატების ბეტა-ადრენობლოკატორებთან კომბინირებისას შესაძლებელია უარყოფითი ინოტროპული ეფექტის სუმაცია, რის შედეგადაც მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის მქონე პაციენტებს უვითარდებათ სერიოზული ჰემოდინამიკური გვერდითი ეფექტები. მსგავს კომბინაციას საჭიროა ვერიდოთ აგრეთვე პაციენტებში სკსს-ით და ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დარღვევით.
ამიოდარონის მეტოპროლოლთან ერთდროულმაგამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს გამოხატული სინუსური ბრადიკარდია. ამიოდარონის უკიდურესად ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდის (50 დღე) გათვალისწინებით, მხედველობაში უნდა იქნეს მიღებული შესაძლო ურთიერთქმედება ამიოდარონის მიღების შეწყვეტიდან ხანგრძლივი დროის შემდეგ.
დილთიაზემი დაბეტა-ადრენობლოკატორები აძლიერებენ მაინჰიბირებელ მოქმედებას ატრიოვენტრიკულურ გამტარობაზე და სინუსური კვანძის ფუნქციაზე. მეტოპროლოლის დილთიაზემთან კომბინაციისას აღინიშნა გამოხატული ბრადიკარდიის შემთხვევები.
საინჰალაციო ანესთეტიკები ბეტა-ადრენობლოკატორების ფონზე აძლიერებენ კარდიოდეპრესიულ მოქმედებას.
საგულე გლიკოზიდებმა ბეტა-ადრენობლოკატორებთან ერთდროული გამოყენებისას შესაძლოა გაზარდოს ატრიოვენტრიკულური გამტარობის დრო და გამოიწვიოს ბრადიკარდია.
 
ჭარბი დოზირება:
სიმპტომები: განსაკუთრებით სერიოზულია სიმპტომები გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ (ბრადიკარდია, I-III ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, ასისტოლია, არტერიული წნევის გამოხატული შემცირება, სუსტი პერიფერიული პერფუზია, გულის უკმარისობა, კარდიოგენური შოკი), ფილტვების ფუნქციის დათრგუნვა, აპნოე, მომატებული დაღლილობა, ცნობიერების დარღვევა და დაკარგვა, ტრემორი, კრუნჩხვები, მომატებული ოფლიანობა, პარესთეზიები, ბრონქოსპაზმი, გულისრევა, პირღებინება, შესაძლებელია ეზოფაგური სპაზმი, ჰიპოგლიკემია ან ჰიპერგლიკემია, ტრანზიტორული მიასთენური სინდრომი.
ალკოჰოლის, ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების, ქინიდინის ან ბარბიტურატების თანმხლებმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს პაციენტის მგგომარეობის გაუარესება.
მკურნალობა: აუცილებლობისას – სასუნთქი გზების გამტარობის შენარჩუნება (ინტუბაცია) და ფილტვების ხელოვნური ვენტილაციის ჩატარება. ბრონქოსპაზმის კუპირებისთვის შეიძლება ტერბუტალინის გამოყენება საინექციოდ ან საინჰალაციოდ.
საჭიროა მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შევსება, გლუკოზის ინფუზიის წარმოება. ატროპინი 1,0-2,0 მგ ინტრავენურად, აუცილებლობისას განმეორებითი შეყვანა (განსაკუთრებით ვაგუსური სიმპტომებისას). ეკგ კონტროლი.
მიოკარდიუმის კუმშვადობის მნიშვნელოვნად დათრგუნვის შემთხვევაში ნაჩვენებია დობუტამინის ან დოფამინის ინფუზია. შესაძლებელია აგრეთვე გლუკაგონის ინტრავენური გამოყენება დოზით 50-150 მკგ/კგ-ზე 1 წუთიანი ინტერვალით. ზოგიერთ შემთხვევაში შესაძლოა ეფექტური იყოს ეპინეფრინის დამატებაც.
არითმიის და პარკუჭოვანი კომპლექსის (QRS) გაფართოების დროს შეჰყავთ ნატრიუმის ხსნარები (ქლორიდი ან ბიკარბონატი) ინფუზიის სახით. შესაძლებელია რითმის ხელოვნური წამყვანის ჩადგმა.
ჭარბი დოზირებით განპირობებული გულის გაჩერებისას შესაძლებელია საჭირო გახდეს რეანიმაციული ღონისძიებების წარმოება რამდენიმე საათის განმავლობაში.
ტარდება სიმპტომური თერაპია.
 
გამოშვების ფორმა:
საინექციო ხსნარის 5 მლ უფერო შუშის ამპულებში. 10 ამპულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.
 
შენახვის პირობები:
ინახება სინათლისაგან დაცულ ადგილას არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას!
 
ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი წარმოების თარიღიდან.
არ გამოიყენება ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.
 
აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II - გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით.